It’s been a while…

*For English, please scroll down*

Ik was niet echt van plan om een blog-break te nemen, maar kennelijk lopen zaken soms zo.

Het is niet zo dat ik niets te bloggen heb. We zijn in mei twee weken op vakantie geweest en vakantie an sich is natuurlijk ook een perfect moment voor wat creatieve uitspattingen maar helaas, zoals iedere vakantie neem ik wel wat naalden en garen mee maar wordt er bar weinig mee gemaakt.

Voor de vakantie kocht ik een mooie skein sokkenwol en een HiyaHiya Sharp rondbreinaald maat 2,5 mm bij Sticks & Cups in Utrecht. Een fijne wolwinkel waar ik nog niet eerder was geweest en waar ik zeker terug gaan komen want ze hebben zulke fijne garens! En hele mooie handgeverfde wol en garens.

Op vakantie begon ik vol goede moed aan een babysokje. Met mijn nieuwe naald en een bolletje Drops Alpaca dat ik nog had liggen. Heerlijk zacht die Alpaca en ik weet zeker dat ik er al eerder mee gebreid heb, maar wat een crime om daar met en HiyaHiya Sharp naald sokjes mee te breien!

Het garen spleet voortdurend waardoor m’n steken rommelig werden, ik steeds door een steek heen stak en de minderingen er ook niet uit zagen als een mooie even rij. Daarnaast brak m’n draad ook nog eens drie keer. Drama.

Die sok bleef dus de rest van de vakantie in een tasje liggen en heb ik uiteindelijk thuis pas afgemaakt. Daar ging m’n voornemen om 4 paar sokken te breien in de vakantie. Eén babysokje was al te veel van het goede.

De afgelopen weken heb ik me verder op het fenomeen babysokjes gestort. En ben ik erachter gekomen dat het onwijs leuk is om babysokjes te breien. Binnen een paar uur heb je zo’n ieniemienie sokje in je hand. Ze zien er superschattig uit en lenen zich ook nog eens goed voor wat ge-experimenteer met verschillende steken/patronen.

Inmiddels heb ik drie paar af en ben ik halverwege het vierde paar. Maar daarover later meer.

I didn’t mean to be AWOL for quite so long, but apparently that’s just how it goes sometimes. 

Mid May we went on a holiday to Italy. It was lovely and I planned to do a lot of knitting but, as always, I kind of lost my mojo when working on a baby sock that just did not come out like it was supposed to.

I bought my first pair of HiyaHiya Sharp needles size 2,5 mm (US size 1,5 I guess) which took some getting used to because they really are sharp! They did not work well with my Drops Alpaca yarn. The yarn split like crazy and the stitch definition wasn’t up to par. 

Totally annoying. So I put the sock back in a bag and didn’t work on it till we got home. 

But I totally got the baby sock knitting bug now. I love it! They’re great little projects, super cute and a great “canvas” to experiment on with different stitches and textures.

I plan to make may more and am already half way on my fourth pair. For my own baby boy that is, because I already gifted a pair of very girly socks to a friend. 

But I’ll save the pictures for another post!

Bye!

Een frisse neus: Landgoed Heidestein

Het was gisteren heerlijk weer en dus hoog tijd voor een boswandeling en de broodnodige frisse lucht.

We reden deze keer bepakt en bezakt met picknick kleed en lunch naar Landgoed Heidestein bij Zeist. Het is een combinatie van bosrijk gebied en uitgestrekte heidevelden.

Je kunt er heerlijk wandelen op de diverse paden. Wij liepen de rode route van 4,5 kilometer die begint op een parkeerterrein. Na een paar minuten lopen kom je bij een schaapskooi. Er zijn heel veel lammetjes!

20170430_103414

In het bos kom je langs twee vijvers, diverse bruggen en kun je ook door twee tunnels lopen. Ook is er een begrazingsgebied waar Drentse heideschapen vrij kunnen rondlopen. Het pad is duidelijk aangegeven en er is onderweg genoeg te zien.

We lunchten onder een grote boom bij de kleine vijver op de heide. Wat een uitzicht!

20170430_105649

Drie van mijn favoriete mannen!

Lente!

Na een paar dagen `blegh` weer voelt het vandaag eindelijk weer een beetje als lente. De wind is nog een beetje fris maar het zonnetje is al heerlijk warm.

Sam

 

Sam heeft het ook naar zijn zin in het zonnetje.

In de tuin staan de bomen klaar om in de bloesem te springen. Dan is de lente wat mij betreft pas echt begonnen!

Lucht

Half april staat de sierkers in onze tuin in bloei. Dat is mijn absolute favoriet. Op het hoogtepunt lijkt het wel een boom vol roze suikerspinnen, echt prachtig.

Daar moeten we dus nog een paar weekjes geduld voor hebben, maar het aantal knoppen ziet er veelbelovend uit!

cropped-narcis.jpg

Voor nu moeten we het even doen met de violen en de narcissen.

violen

Ook mooi!

Neaderthalers

Soms heb ik het gevoel dat ik samenwoon met een paar Neanderthalers.

Het is ongelofelijk hoe elk gevoel voor tafelmanieren verdwijnt zodra er iets gegeten wordt wat de mannen lekker vinden. Waarom zou je tenslotte je bestek gebruiken als je twee handen hebt waar je alles prima mee kunt oppakken?

Ketchup en appelmoes wordt gemengd tot een “heerlijke” saus. En die kun je prima met je vingers eten. Borden worden afgelikt, bakjes vla leeg geslurpt, met twee clownsgezichten als gevolg. Af en toe vliegt er iets over tafel wat niet door de keuring komt, zoals een half opgegeten stukje komkommer, een stukje aardappel (“Gadverdamme, echt vies!”) of een stukje vlees met een vetrandje. Stukjes prei en minuscuul ander groen wordt vakkundig uit het eten gevist. Ze zitten nog net niet aan tafel te boeren en over hun bolle buik te wrijven.

“Lekker gekookt, mama!” Pfew, wat een opluchting. Borden die wel een keer in recordtempo leeg gaan. Ook iets waard denk ik dan maar en zo zien we de ontbrekende tafelmanieren maar weer door de (vieze) vingers.

Pim begint zelf ook de heerlijkste combinaties te maken. Afgelopen week vroeg hij om een krentenbol. En daar wilde hij wel kipfilet op. Ik griezelde al bij de gedachte en zei hem ook dat het echt geen lekkere combinatie is. “Heb je het wel eens gegeten?” vroeg hij. Nee, zeker niet!

“Ik ook niet. Dus dan kun je ook niet zeggen dat het niet lekker is. Dat moet je eerst proberen.” Ai, ik hoor mezelf, en niet zo’n beetje ook.

En zo at hij een krentenbol met kipfilet. Halverwege vertelde hij me dat ik toch wel gelijk had. “Ik vind het inderdaad ook niet zo lekker, mama. Maar ik eet het wel op hoor! Ik heb er zelf om gevraagd.”

Ik stond met mijn oren te klapperen.

Hij wordt echt groot. Dan zou het met die tafelmanieren ook ooit wel goed komen, toch?

 

 

 

 

Lentemeisje

Ik ben een echt lentemeisje.

Het is heerlijk om te zien hoe alles uit een diepe slaap ontwaakt aan het einde van de winter. De eerste groene sprietjes die uitgroeien tot sneeuwklokjes, blauwe druifjes, narcissen en krokussen. Eindelijk het eerste beetje kleur weer terug in de tuin.

De eerste echt warme zon op je toet. En dan in april de bloesem.

Maar zo’n dag als afgelopen zondag, waarbij de lucht ijl blauw is en het land wit is van de rijp, dat is toch ook prachtig. Alles is zo stil. Heerlijk om, dik ingepakt, een boswandeling te maken.

20170122_112310
Even een papa & Sam momentje. Pim loopt alvast vooruit.

Een korte wandeling bij het Vijverbos in Harmelen. Precies lang genoeg voor kinderbenen en een lekkere frisse neus.

Met dit weer is het echt een plaatje.

20170122_11293520170122_11292920170122_112031

Fijne dag!